Hlustaðu. Hjartað mun segja þér frá því hvað gleður það.

Núið

2008-05-30T17:59:00.003Z

Rachel Ray - Joan Baez

Karamellusúrmjólk - Kókópuffs

Bleikt naglalakk - Bleikur Dylan

Klangið - Schubert

Vinyll - Aríur

Og kaffi, alltaf smá kaffi.

Takmarkanir

2008-03-27T14:50:00.001Z

Takmarkaðu þig og þá verður allt í lagi.

Frelsi - ófrelsi

2007-07-25T21:32:00.000Z

Hefur einhver pælt í frelsinu sem fylgir því að eiga blogg í hinum ólgandi sjó veraldarvefsins? Hérna get ég skrifað hvað sem ég vil. Hvað ég borðaði í morgummat og hvenær ég fór síðast á klósettið. Hvað mér finnst um sjónvarpsdagskrána, íraksstríðið og Bubba Morthens. Hvað fer í taugarnar á mér og hvað ekki. Ég get lofsungið fólk og rakkað það svo niður í skítinn aftur. Mis merkilegt og mis skemmtilegt.

Þetta get ég allt með því að ýtta á nokkra takka á lyklaborðinu. Ég get komið öllum mínum hugsunum á framfæri á augabragði.

En, hvað er það þá sem stoppar mig?

2007-04-02T09:18:00.000Z

Það er svo margt sem mig langar að geta og ekki bara geta heldur líka gera vel, vera góð í.

Mig langar að spila á gítar.
Mig langar að prjóna.
Mig langar að syngja.
Mig langar að taka myndir.
Mig langar að sauma föt.
Mig langar að semja sögur.
Mig langar að læra tungumál.

Nú get ég í sjálfur sér gert þetta allt saman. Mis vel auðvitað en ég sé fram á það að ég geti ekki orðið góð í þessu öllu og það er að fara með mig.

Langar ykkur ekki stundum til þess að geta gert allt vel?

Ég hef komist að fleiru.

2007-03-26T14:12:00.000Z

Núna er ég að skrifa upp viðtal sem við Nanna, sérlegur uppeldisfræði hópfélagi minn, tókum í morgun. Við þessi skrif hef ég komist að því hvað við erum hrikalega illa máli farin þegar við tölum. Kannski ættum við einungis að tjá okkur í skriflegu formi?

Þú veist, náttla, það væri kannski... kannski myndi það bara ekkert virka en hérna, það hérna, þú veist, sakaði náttla ekkert að reyna bara. ég veit ekki, veit ekki hvort hérna, það væri, kannski væri það bara ógeðslega asnalegt eða... ég veit ekki.

Ég er ekki að reyna að skrifa gelgjulega. Við tölum svona í alvörunni.

Tvö myndbönd til þess að hressa okkur við.

2007-03-18T18:59:00.000Z

Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að taktskyn mitt er of þróað fyrir venjulegan fjórskiptan eða þrískiptan takt. Hér eftir dansa ég einungis off-beat.

Njótið

2007-03-10T22:28:00.001Z

Ég borðaði myglað brauð áðan. Muna, ekki teysta litlum bræðrum fyrir matseldinni oftar.

2007-02-22T13:56:00.001Z

Ég sit hérna heima og hef ekkert að gera. Er í rauninni að bíða eftir því að fara í skólann. Ég nenni ekki að horfa á sjónvarpið og nenni varla að vera í tölvunni heldur. Ég gæti svo sem fundið mér eitthvað gáfulegt að gera, t.d. að lesa, læra, æfa frönskuna eða æfa nýju aríurnar mínar en ég nenni því ekki heldur. Enda er ég með hálsbólgu og mér er pínu illt í bakinu líka. Eitthvað sem virðist oft hanga saman. En í staðinn fyrir að leggjast í alls herjar þunglyndi þá ákvað ég að fara í gegnum geisladiskastandinn á heimilinu. Það er ekki svo langt síðan ég tók plötusafnið í gegn þannig að geisladiskarnir voru næstir. Þar fann ég sanfdisk með jazz standördum. Sá diskur er í tækinu núna og er það hin ágætasta skemmtun. Ég komst meira segja í pínu stuð í "In the mood". Núna er það "Georgia on my mind" ekki alveg jafn mikið stuðlag en samt.

Mmmm.... ég mæli sko með þessum gömlu.

NO GAL MADE HAS GOT A SHADE
ON SWEET GEORGIA BROWN,
TWO LEFT FEET, OH, SO NEAT,
HAS SWEET GEORGIA BROWN!

Farin að horfa út um gluggann.

2007-02-11T17:31:00.000Z

Hún hefir sagt mér til syndanna minna,
ég sofi of mikið og vinni ekki hót.
Hún hefir sagt mér að vaka og vinna
og vonglaður taka nú sumrinu mót.

Hvað er Lóan eiginlega að skipta sér af? Hvað þykist hún vita.

I want to be made

2007-02-06T10:04:00.000Z

Í fríinu eftir prófin horfði ég á ansi ávanabindani þætti á MTV sem nefnast MADE. Í stuttu máli hjálpa valinkunnir einstaklingar óhamingjusömum krökkum að snúa lífi sínu til betri vegar. Allir eiga krakkarnir það sameiginlegt að hafa ekki fundið sína réttu hillu í lífinu og vilja gera hvað sem er til þess að fylla tómarúmið í hjartanu. Allir, stelpur sem strákar, brotna saman a.m.k. einu sinni og efast stórlega um sitt verðuga verkefni og komandi örlög. Allt endar þó vel að lokum. Takmarkinu eru náð og allir eru glaðir og allir eru vinir.

Í þeim þáttum sem ég hef þegar séð hafa viðfangsefnin verið...

...feitubolla sem vill verða ánægð með sjálfa sig.
...önnur feitubollu sem vill verða árshátíðardrottning.
...yfirnörd sem vill verða árshátíðarkóngur.
...vinsæla fíflið sem vill verða fatahönnuður.
...annað hirðfífl sem vill verða alvöru grínisti.
...bókaormur sem vill verða breikdansari eða "b-girl".
...annar bókaormur sem vill verða fegurðardrottning.
...ofur star wars nörd sem einnig vill verða fegurðardrottning.
...emo stelpa sem vill verða klappstýra.

Jájá, ameríski draumurinn.

Halló, lummó og kjánó.

2007-02-04T01:05:00.000Z

Gott að vita að ég þurfi aldrei aftur að horfa á x-factor. Ágætt að vita eitthvað fyrir víst svona annað slagið.

"Talaðu íslensku, fíflið þitt" sagði háöldruð amma mín um ónefndan x-factor dómara.

Fleiri orð eru ekki þörf.

2007-01-27T23:26:00.000Z

I've got blisters on my fingers.

Og það er satt.

2007-01-27T15:43:00.000Z

Á ég að segja ykkur hvað er gott?

Eplajukkið hennar mömmu. Það er sko gott.

Lagasúpa

2007-01-15T15:21:00.000Z

Einu sinni á ágúst kvöldi, segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski, syngið þið fuglar ykkar ljúfasta ljóðalag, margar gamlar sögur amma sagði mér, því ég er komin heim, fátt er svo með öllu illt að ei boði gott, þykist öðrum þröstum meiri, ef þú kemur hér, þegar kvölda fer, hér stóð bær með burstir fjórar, kaupakonan hans gústa í vör, því ertu svona uppstökk því ertu svona endalaust vond við mig, og finna hve ljúft þeir láta, vertu hjá mér dísa þegar kvöldsins klukkur klingja, enginn er eins og þú belami, vorið er komið og grundirnar gróa, kata kát með ljósa lokka, tilvera okkar er undarlegt ferðalag, í ungum stúlkum þeir verða bálskotnir enn, hún var með einfaldan giftingarhring.

Eitt fagurt sumarkvöld

2007-01-09T20:59:00.000Z

Einu sinni var ég að hlusta á Led Zeppelin á meðan ég var að gera háalvarlegan og mjög mikilvægan hlut í tölvunni (lesist sem bubbles). Ég var ekki beint með hugann við tónlistina nema allt í einu heyri ég Plantarann syngja eitthvað um Gollum í laginu Ramble On. Mig rak í rogastans. Hvað var í gangi? Gollum? Lord of the rings? Led Zeppelin? Af hverju, hvernig, ha!?? Ég dó ekki ráðalaus heldur vatt mér beint á google og fann texta lagsins. Hvað sé ég svo. Þar er ekki bara talað um Gollum heldur Mordor líka. Mér hafði þá ekki misheyrst. Við þetta hleyp ég með hraði inní herbergi og beinustu leið að bókaskápnum. Þaðan dreg ég út Led Zeppelin, the complete guide to their music. Ég fletti blaðsíðunum rösklega, enda orðin þó nokkuð spennt, þangað til ég finn þá réttu. Þar stendur að texti lagsins sé innblásinn af Hringadróttinssögu og Tolkien. Ég geng hægum skrefum aftur inní stofu, sest við tölvuna og hlusta á lagið aftur. Ákveðin spennulosun á sér stað og mér líður eins og ég hafi fundið tilgang lífsins. Á meðan ég velti fyrir mér hvernig ég geti notfært mér þessa vitneskju, til þess að bjarga heiminum til dæmis, átta ég mig á því að þetta er í rauninni ekkert merkilegt. Ég hætti öllum heimspekilegum pælingum med det samme og hélt áfram í bubbles. Gott lag samt.

Lítið gleður vesælan

2007-01-04T20:13:00.000Z

Það þarf allt of lítið til þess að gleðja mig. Bara það að breyta um lit og setja hjartasetningu á bloggið mitt verður til þess að mér hlýnar um hjartarætur í hvert skipti sem ég opna síðuna.

Oj, hvað ég er væmin. Til þess að bæta upp fyrir það skal ég setja inn fleiri myndir af bítlasonum. Ég meina, hver hefur ekki gaman af því?

Jájá, hér er Julian Lennon, frumburður Johns Lennons. Reyndar svolítið gömul mynd. Mamma á plötu með þessum.

Svo er hér hinn Lennon sonurinn, hann Sean. Glöggir lesendur kannast kannski við þann grettna á myndinni því jú, mikið rétt þetta er hann Dahni.

Og bara til þess að leiðrétta allan misskilning þá ætla ég að gerast svo djörf og fullyrða það að Bítlarnir eru frægari en Britney Spears, sorrý stína.

Ég er ánægð.

2007-01-03T17:55:00.000Z

Eftir að hafa legið í mikilli leti framan af degi ákvað ég, með dyggri hjálp Valborgar, að gera eitthvað í mínum málum. Sökum áðurnefndrar leti hafði ég hvorki nennt að klæða mig né nærast og klukkan var vel að ganga þrjú. Þó var ég búin að afreka það að fara í sturtu, sem er mjög stórt afrek þegar letin er nærri því komin upp í sögulegt hámark, þannig að upprifið var ekki eins erfitt og það hefði geta verið. Til þess að slá tvær flugur í einu höggi fórum við á bláu könnuna. Þannig neyddumst við til þess að fara út en höfðum jafnframt félagsskap af hvor annarri og ég gat fengið mér eitthvað í gogginn. Samlokan sem ég fékk mér var mjög góð og félagsskapurinn sömuleiðis. Það var mjög ánægjulegt. Svo fórum við í Frúna í Hamborg og þar keypti ég svo ótrúlega flott pils að það er ekki eðlilegt. Þannig að dagurinn hefur verið nokkuð góður svona á heildina litið. Í gær fór ég svo í bíó þar sem Baldur bróðir splæsti þannig að ég kom út á sléttunni eftir þá bíóferð. Ekki má svo gleyma seinasta þætti Króníkunnar sem var einnig í gærkvöldi og mamma var svo góð að taka upp fyrir mig. Hann endaði mjög vel og allir voru svo hamingjusamir að maður gat ekki annað en hrifist með. Ég mæli jafnframt með því að fólk spreyti sig á þessari síðu hér vegna þess að hún er skemmtileg.

Jahá, eintóm hamingja á þessum bæ. Þess vegna skulum við ekki minnast á það að skólinn byrjar aftur á morgun og tónó líka þannig að ég þarf að fara að mæta aftur í hljómfræði. Svo eru víst próf á næsta leiti en það skiptir ekki einu einasta máli vegna þess að í dag er ánægð.

My Sweet Lord

2006-12-29T13:39:00.000Z

George Harrison er svo krúttlegur og sonurinn, Dhani Harrison, er alveg eins.

Líður að helgum tíðum

2006-12-23T20:48:00.000Z

Jólin koma á morgun og ég er með jólafiðring í hjartanu.

Ég tók til í herberginu mínu áðan á meðan ég hlustaði á jólakveðjurnar. Mamma og Eva hengdu svo upp smá jólaskraut þar. Í staðinn fyrir jólanissa hengdum við samt upp bítla. Þar af leiðandi er herbergið mitt bæði bítlalegt og jólalegt í senn.

Jólin geta komið, ég er tilbúin. Munið samt, börnin góð, að jólin eru ekki áþreifanlegir hlutir.

Ég sendi engin jólakort í ár þannig að þetta er jólakveðjan mín.

Gleðileg jól, kæri lesandi.

Amma mín

2006-11-12T16:30:00.000Z

Amma á leið norður til Akureyrar núna í júní.

Sokkabuxur

2006-11-10T14:48:00.000Z

Það ríkir mikið sokkabuxna hallæri á heimilinu um þessar mundir. Mín síðasta von er núna bæði með framsóknartá og vinstrigrænna hæl.

Hvað er til ráða?

Tja, upp með nálina kannski, kjánaprik.

Samt ekki...

007

2006-08-01T23:14:00.000Z

Formáli

Hvað ertu alveg hætt að blogga?
Tja, er bara í svona smá pásu.
Nú, heyrðu bloggaðu um persónusköpunina í James Bond. Hvernig Sean Connery þarf ekki að leika James Bond. Hann er James Bond.

Bloggið

Mér hefur aldrei þótt James Bond myndirnar sérstaklega skemmtilegar. Þrátt fyrir það get ég ekki neitað því að túlkun Sean Connery á hinum kvenglaða njósnara er fanta góð. Hann er hinn eini sanni James Bond.

Já, og Baldur hættu að spila Stairway to heaven. Það er svo Yesterday. Drullastu svo til að hætta að downloada. Annars tekur pabbi þig úr sambandi.

2006-07-21T14:01:00.000Z

Köflótt rigning

2006-06-29T19:55:00.000Z

Blogglægð, leslægð og rigning með köflum.

Gling, gló, klukkan sló

2006-06-23T12:42:00.000Z

Klukkur eru sniðugar.
Þær geta verið mismunandi útlítandi.
Oft eru þær virkilega fallegar.
Svo eru þær einkar praktískar.
Þær segja manni hvernig tímanum líður.
Hvort hann sé úrillur eða í góðu skapi.
Sumar klukkur eru einnig með hljóði.
Þá heyrist hljóð á ákveðnum fresti.
Úr sumum klukkum kemur fugl út.
Eða dansandi fólk.
Klukkur með hljóði eru ennþá praktískari.
Þá veistu í hvernig skapi klukkan er þótt þú sért ekki á sama stað og hún.
Það er mjög sniðugt.
Allir verða að útvega sér klukku.
Hún getur verið lítil á hendi.
Eða stór á vegg.

Klukkur - ómissandi partur af tilverunni!

Varst það þú?

2006-06-21T23:57:00.000Z

Herbergið mitt er aftur orðið skítugt. Þetta er gjörsamlega óþolandi.

Hinn seki er vinsamlegast beðinn um að gefa sig fram og hundskast til að skammast sín.

Sumt fólk sko.

Danmörk, kirkja og fóbolti

2006-06-20T19:53:00.000Z

Danmark var dejlig.

Ég kann því miður voða fáar skemmtilegar sögur úr þessari ferð. Það var samt gaman til þess að fyrirbyggja allan misskilning. Fyrst ber að nefna veðrið. Það var gott. 28°- 30° hiti. Ég sólbrann, fékk freknur og brúnkufar á ristina eftir skóna mína og tala nú ekki um tjöruna sem ég fékk á þá líka. Hvað gerðum við svo? Við fórum í afmæli sem gekk nokkuð áfallalaust fyrir sig. Svo gengum við um strikið og fleiri götur þar í kring. T.d. Nørregade, ég fann samt hvergi bakarann. Við skruppum í Tívolíið þar sem ég fór í eitt stykki bílferð. Einnig fórum við í andyri óperunnar, Kristjaníu og Nettó. Ég man ekki í augnablikinu neitt meira sem er frásagnarvert.

Ég, mamma og Baldur flugum með Iceland Express sem er svo sannarlega lággjaldarflugfélag svo ég segi nú ekki meira. Flugferðin út var sú versta sem ég hef upplifað og ég ætla alfarið að kenna flugfélaginu um það að mér hafi verið óglatt í þrjár klukkustundir hvað sem hver segir. Það var ekki einu sinni sjónvarp sem ég gat gleymt mér yfir.

En já. Þessi verð gekk bara vel fyrir sig og allir voru stilltir og prúðir og nokkurn veginn góðir vinir alla tíma.

Núna er ég bara í kirkjunni. Ég er nú þegar búin að lesa tvær bækur og einn fjórða úr annarri. Svo er ég nýbúin að fara á bókasafnið þar sem ég byrgði mig upp af bókum. Þar má finna Hringadróttinssögu og ég er þegar byrjuð á Föruneyti hringsins og miðar vel áfram. Ég býst við því að ég verði búin með þríleikinn í lok næstu viku eða svo.

Þetta er ekki mjög stressandi vinna og ekki alltaf mikið að gera hjá mér þannig að ég hvet alla sem eiga leið þarna um til þess að kíkja við. Þó ekki nema bara til þess að heilsa upp á mig og ef óskað er eftir sérsýningartúr um kirkjuna þá er alveg ótrúlegt hvað ég er til í.

HM heldur mér svo uppteknri eftir vinnu eða á eftir að gera það frekar þegar nær dregur úrsiltum. Já, þá man ég að ég horfði einnig á einhverja 2 fóboltaleiki eða svo úti í Danmörku. Svona er nú skemmtilegt að eiga fótboltasjúka frændur. Þótt einn þeirra haldi reyndar með Chelsea.

Ég held ég hafi þetta ekki mikið lengra í dag. Vona að eitthvað af þessu skiljanlegt. Beverly Hills er sko að byrja.

P.S. Ég steingleymdi strengjunum sem ég fékk í ristinni eftir einn göngudaginn. Verkurinn er þrálátur og ekki enn horfinn þrátt fyrir að rúmlega vika sé síðan labbidagurinn mikli var.

Meira P.S. Ég gleymdi líka að segja hversu ótrúlega gott er að koma heim eftir ferðalög. Ég er alltaf jafn glöð að sjá grjótið hérna. Það var reyndar skítkalt en það er allt í lagi.

Ja, das ist Copenhagen calling

2006-06-09T08:24:00.000Z

Hvað sem botnlöngum, beinbrotum, blóðnösum og álíka b-orðum viðkemur þá tókst mér að klóra sjálfa mig til blóðs og það sofandi. Minni mitt hefur eytt öllum minningum um atvikið. Það síðasta sem ég man er að ég vaknaði, fann til í hökunni, fór fram og leit í spegil og sá af hverju. Ég er eins og sjóræningi. Blóðdótið er samt dottið af núna þannig að ég er ekki eins vígaleg og ég var.

Við förum suður eftir smástund og svo til Köben í fyrramálið. Mér sýnist allt stefna í það að þessi ferð verði farin og að við mætum í afmælið líka. Allir hafa allavega lofað því að vera stilltir og prúðir og haga sér vel. Við förum akandi með smurt. Ég heimta að fá brauðsneið með skinku og osti. Mér þykir líka leitt að hryggja suma en við förum að öllum líkindum ekki í gegnum Blönduós. Sumir fjölskyldumeðlimir eru ennþá í fýlu við lögguna þar.

Með nesti og nýja skó,
var lagt af stað í ró
en þegar austar dró
var ekið út í mó.
Mér var um og ó.

Jæja, sjáumst síðar.

Copenhagen calling... oder was?

2006-06-06T17:08:00.000Z

Það standa yfir þrotlausar æfingar fyir Danmerkur ferðina ógurlegu. Afmælisgjöfin er nefnilega ekki af lakari endanum og krefst töluverðar æfingar af minni hálfu.

Annars sýnist mér allt stefna í það að þetta verði ferðin þar sem við fjölskyldan gerum ekki neitt og hittum ekki neinn. Þess í stað munum við hanga inni á hóteli og reyna eftir fremsta megni að gera sjálfum okkur til geðs. Einnig þurfum við að passa okkur rækilega á því að hitta nú alveg örugglega ekki, eins og áður kom fram, annað fólk. Það skapar bara óþarfa vesen. það mun verða erfitt í milljón manna borg en okkur Bergurunum er nú ekki fisjað saman. Þetta eru kannski svolitlar ýkjur. Það er bara pabbi sem æltar að haga ferð sinni svona. Nei, þetta er ekki fallega sagt heldur. Við ætlum nú í afmælið og þar er fólk. Svo munum við örugglega þramma upp og niður Strikið og eflaust skreppum við í Tívolíið. Þannig að ég held við komumst ekki hjá því að hitta aðra. Ég held að einungis ættmenni séu á bannlista. Nei æi, ekki var nú þetta skárra. En hvernig verður þetta þá? Förum við þá kannski ekkert í afmælið eftir allt saman, því þar verður jú allt morandi í fólki bæði skildu og óskildu? En hvað verður þá um afmælisgjöfina? Á ég að hætta að æfa mig? Ég sem er búin að klippa neglurnar og allt. Svo ég tali nú ekki um siggsöfnunina sem er komin vel á veg. Var þetta allt til einskis?

Bíddu, af hverju erum við aftur að fara til Danmerkur?

Mellý bellý

2006-06-05T19:47:00.000Z

Ég er flutt að heiman eða svona næstum því. Fór ekki lengra heldur en niður í orlofsíbúðina. Já, og svo ætla ég mér bara að vera hérna niðri í kvöld ekki til frambúðar. Kannski fæ ég ekki einu sinni að vera hérna ein oftar. Ég þarf nefnilega að ganga svo skrambi vel um og má ekki skilja neitt eftir. Ég nýt greinilega engra fríðinda þótt ég hafi búið hérna í einhver ár.

Upphaflega flutti ég mig samt hingað niður til þess að lesa í uppeldisfræðinni. Ég veit ekk hvort að klukkan uppi hefur ákveðið að tifa hærra bara til þess að gera mér lífið leitt en ég heyri allavega slögin í henni alla leið niður. Svo var líka stelpudeildin á skjá einum að byrja í kvöld og ekki gat ég gert ástkærum það að teppa sjónvarpið í allt kvöld. Svo er ég nú líka alltaf að læra, eitthvað smá allavega, svona í auglýsingahléum. Ég var samt ekki viss hvort ég mætti horfa á stelpudeildina þar sem ég ætla mér að horfa á "strákadeildina" en ég hef ákveðið að svíkja lit og horfa á bæði. Ég get ekki látið þetta snilldar tækifæri renna mér úr greipum. Við erum að tala um Beverly Hills og Melrose Place frá upphafi og O.C. á eftir þeim herlegheitum.

Þetta á eftir að verða mikill sápudagur þar sem ég er þegar búin að horfa á Leiðarljós, Nágranna og Beverly Hills var að klárast. Mikið rosalega var Leiðarljós samt skemmtilegt í dag.

Ég gat ekki tekið sénsinn á því að svelta svo ég kom með vistir. Þannig að hér sit ég með bókina sem segir mér að foreldrar séu hræðileg fyrirbæri í annarri hendi og popp og kók í hinni. Fyrir framan er svo sjónvarpið sem lýgur mig fulla um veruleika bandarískra ungmenna.

Jább, svo skemmtilegt mánudagskvöld.

Veganesti fyrir næstu daga

2006-06-05T00:10:00.001Z

Enginn þarf að óttast síður
en Guðs barna skarinn fríður,
fugl í laufi innsta eigi,
ekki stjarna' á himinvegi.

...

Syng því dátt með sigurhljómi,
Síons hjörð og einum rómi,
hræðast þarftu ei, fjendur falla
fyrir Drottins orði snjalla.

Svo er endar ógn og stríðin,
upp mun renna sigurtíðin,
oss þá kallar heim til hallar
himna Guð, er lúður gjallar.

AAAAA.....!!!!!!

2006-06-04T10:52:00.000Z

VillEinhverhjálpaMÉR?

ÉgkemstEKKIundanHTMLSkRíMsLiNu

Svona var það '98

2006-06-03T17:51:00.000Z

Nafn: Arnbjörg Jónsdóttir
Heimilisfang: Þingvallastræti
Sími: 461-1745
Fædd(ur): 28. júlí '87
Á: Akureyri
Háralitur: skol
Augnlitur: blágrá
Hæð: 160 cm 6 cm á einu ári. Ég skynja munstur
Skóli: Brekkuskóli Aftur komin heim.
Bekkur: 6.ÞS Þorgerður
Uppáhalds námsgrein: saumar Ég fílaði hannyrðir sérstaklega vel á þessum tíma. Núna höndla ég varla nokkurt föndur, get samt prjónað.
Tómstundaiðja mín: Lesa og horfa á video Svo flókið orð að skrifa. Vídjó, video en fannst svo kúl að kunna að stafsetja það rétt, video.
Uppáhalds íþrótt mín: Skautar Tja, skárra en hitt allavega.
Uppáhalds hljómsveit mín: Backstreet boys Tímabil
Uppáhalds lag mitt: Mörg Gott svar
Uppáhalds bíómynd mín: Margar Enn betra svar.
Uppáhaldsbók mín: Bert og Svanur, Eva og Adam Er svo mikið fyirr Svíana.
Uppáhaldsdýrið mitt: Kettlingar Þeir eru krúttlegir, get fallist á það
Það sem ég ætla að verða: Veðurfræðingur og söngkona Veðurfræðingurinn varð skömmu eftir þetta úr myndinni. Vindstigunum var nefnilega breytt í metra á sekúndu og þar með hætti ég að skilja veðurfréttirnar. Dagar mínir sem verðandi veðurfræðingur voru þar með taldir. Draumurinn lifði í nokkur ár en eftir sat söngkonan ein að lokum. Enn þann dag í dag á ég erfitt með að skilja metrana.

Þannig fór um sjóferð þá.

Debetkortið mitt rann út í Maí.

Ég elska sumarið.

Svona var það '97

2006-06-02T14:27:00.000Z

Áfram höldum við.

Nafn: Arnbjörg Jónsdóttir
Heimilisfang: Höfðahlíð 1 Flutti reglulega á tímabili
Sími: 461-1745
Fædd(ur): 28. júlí '87
Háralitur: skol
Augnlitur: blágrá
Hæð: 154 cm Stækkaði um heila 12 cm á tveimur árum. Geri aðrir betur.
Skóli: Glerárskóli
Bekkur: 5-20 Lalli
Uppáhalds námsgrein: saumar og skinna Greinilega farin að þroskast eitthvað þarna
Tómstundaiðja mín: Hlusta á eitthvað Bara eitthvað
Uppáhalds íþrótt mín: Boltaleikir Þetta er falsað, ég læt ekki svona hluti út úr mér. Man þar að auki ekki eftir þessu.
Uppáhalds hljómsveit mín: Spice girls Tímabil.
Uppáhalds lag mitt: Spice up your life og fleiri Hver man ekki eftir þessu.
Uppáhalds bíómynd mín: Hercules og fleiri Fór á hana tvisvar í bíó
Uppáhaldsbók mín: Bert og baðstrandargellurnar Klassískt bókmenntaverk sem allir ættu að lesa. Ég las hana síðast í sumar. Grey túristarnir héldu að ég væri eitthvað skrýtin þar sem ég veltist um af hlátri á miðju kirkjugólfinu
Uppáhaldsdýrið mitt: Kanína og köttur Þroskinn var víst ekki meiri en þetta
Það sem ég ætla að verða: Veðurfræðingur og söngkona Söngkonudraumurinn vaknaður aftur.

En skemmtilegt...

Svona var það '95

2006-06-01T21:56:00.000Z

Á ferðum mínum um veraldarvefinn og þá aðallega bloggheiminn hef ég orðið vör við ansi marga, og mis merkilega, spurningalista. Verið alveg róleg samt því ég hef ekki ákveðið að svara einum mér til gamans. Ég hef annað betra og þarfara við tíma minn að gera eða vil allavega halda það. Ég fann aftur á móti á ferðum mínum um elskulega herbergið mitt bók sem ber nafnið Skólafélagar mínir og ég held að allir eigi að kannast við bækur af því tagi. Ég virðist samt ekki hafa haft neitt þarfara að gera hérna einu sinni nema svara þessum tiltekna spurningalista. Og það þrisvar á fjórum árum, takk fyrir, og því ætla ég að deila hérna með ykkur. Ég hafði gaman af þessu en get ekki lofað að ykkur þyki þetta skemmtileg lesning. Svo þar að auki er mér nokkuð sama. Ykkur leiðist allavega ekki á meðan. Mér virðist samt eitthvað hafa leiðst þófið þar sem ég svaraði bara vel völdum spurningum í hvert skipit. Kannski var athyglin bara ekki meiri.

Nafn: Arnbjörg
Heimilisfang: Byggðavegi 99 Beint á móti Súper. Þess vegna heitir þessi búð Byggðavegur hjá mér.
Sími: 461-1745
Fædd(ur): á Akureyrarspítala 1987 28. júlí
Háralitur: skolhærð
Augnlitur: grá blár
Hæð: 142 cm
Skóli: B.A Barnaskóli Íslands
Bekkur: 3.S Elsku besta Svana
Uppáhalds námsgrein: Myndmennt Mannlega mistök. Ég vissi ekki betur.
Uppáhalds hljómsveit mín: Sixdís Jess
Uppáhalds lag mitt: Ég hitti Litlu Hönnu Maju í gær Ég verð ær, alveg ær, er hún hlær.
Uppáhalds bíómynd mín: Konungur ljónanna Á hana á ensku sko. Pabbi pókeraði hana.
Uppáhaldsdýrið mitt: Kisur Ji, hvað ég hef verið ung.
Það sem ég ætla að verða: Veðurfræðingur Gamall draumur.

To be continued...

Passið ykkur!

2006-05-29T20:54:00.000Z

Ég er ekki með neinn botnlanga, hef fengið hlaupabólu og er ekki hrædd við fuglaflensuna.

Heimspekin

2006-05-29T11:05:00.000Z

Þetta próf var blóðsúthelling.

Ég finn til í puttanum.

Are you going to Scarborough Fair?

2006-05-28T17:47:00.000Z

Ég ætla að vera mest pirrandi manneskjan í heimspeki prófinu á morgun. Ég ætla að vera þessi sem að sýgur stanslaust upp í með tilheyrandi horhljóði. Ofan á þetta ætla ég að hósta reglulega þannig að allir fái alveg örugglega klíju. Mér datt í hug að ganga alla leið og láta braka í fingrunum líka. Taka einn fyrir í einu í rólegheitunum svo það komi sem mestur hávaði. En þar sem ég þoli ekki svon brakhljóð og svo fer það líka illa með puttana þá er ég hætt við það. Þetta kom nefnilega einu sinni fyrir mig í dönsku prófi. Strákurinn á borðinu við hliðina hætti allt í einu að einbeita sér að prófinu og hóf að láta braka í puttunum á sér. Tók einn fyrir í einu og vandaði sig mikið við þetta. Ég hætti að geta einbeitt mér líka þar sem ég kipptist við hvern smell.

Nói albinói var sýnd á BBC á föstudagskvöldið. Ég sá þetta reyndar ekki sjálf en ég treysti heimildarmönnunum mínum. Ástkærir hafa ekki verið mikið fyrir það að ljúga að börnunum sínum svo ég viti til allavega.

Ég varð fyrir miklum vonbrigðum með Samfylkinguna á föstudaginn. Ég hélt að þetta væru jafnaðarmenn en annað sýndist mér nú á kandífloss röðinni. Þeir voru nefnilega að gefa kandífloss og þar beið ég í rúman hálftíma í miklum troðningi. Þar var jafnréttið sko ekki í fyrirrúmi get ég sagt ykkur.

Hér kemur smá tilhlökkunarlisti.

Ég hlakka til þegar...
prófin verða búin.
við förum til Danmerkur.
sólin fer að skýna.
ég fæ útborgað.

Hvað með þig?

Hvað skal kjósa?

2006-05-25T22:28:00.000Z

Senn líður að kosningum og ég stend frammi fyrir stórri ákvörðun. Ætti ég að kjósa framsóknarflokkin sem var svona góður að gefa mér harðfisk í gær. Eða kannski af því að allir eru svo ánægðir á öllum bæklingum sem ég fæ frá þeim eða vegna þess að Simmi idolkynnir talar inná auglýsingarnar hjá þeim. Hvað þá með vinstri græna, þeir voru nú svo elskulegir að gefa mér þessar ágætis myntur í gær líka. Svo fékk ég svona líka skemmtilegt póstkort frá þeim. En hvað með Sjálfstæðisflokkinn, Samfylkinguna, L-listann sem er nú einu sinni listi fólksins eða x-o sem ætlar að færa okkur Akureyringum tónlistarhátíð í líkingu við Hróarskeldu. Já, þetta er erfið ákvörðun. Annars er ég nú ekki svona auðkeypt. Ég held ég viti hvað ég vilji.

Annars er ég aftur farin að ganga á fötunum mínum. Mér nægir ekki að ganga í þeim og sennilega á ég eftir að ganga fram af þeim einn daginn.

Ég er strax farin að sakna þess að vera ekki í prófi klukkan eitt. Mér finnst ennþá eins og ég hafi 2 - 3 tíma á morgun til þess að leggja allt það mikilvægasta á minnið. Greyið ég í fyrramálið. Svo gæti heilsan verið betri. Ég er með hálsbólga og klæjar óendanlega í hálsinn.

Svo biðu mín skemmtileg skilaboð á bílnum mínum í dag. Undir rúðuþurkunni var hvítt A4 blað og á það var ritað, með rauðum penna, auglýsing fyrir BMW klúbb og einhver fundur sem allir eigendur voru hvattir til þess að mæta á, á bílunum að sjálfsögðu, í dag. Ég fór reyndar ekki. Bæði vegna prófa og kannski smá vegna skorts á bílaáhuga. Mér finnst ég samt hafa staðið mig vel sem bílaeigandi. Ég gaf honum nafn, hann er hreinn og það er nýbúið að skipta um drifskaftsupphengi, svo skemmtilegt orð, þannig að Lennon getur unað vel við sitt.

Vúps, síðasti þátturinn af Lost var að detta inn. Ég ætla að horfa á hann og fara svo að sofa. Ég er búin að koma sálfræðiglósunum vel fyrir undan koddanum.

Góða nótt.

Veðrið, Eurovision og Leiðarljós

2006-05-22T19:57:00.001Z

Þau flugu hjá í snatri,
já, fuglarnir og sólin.
En nú er þetta breytt,
það bara gerist ekki neitt
og tíminn rótast ekkert
og aldrei kemur SUMRIÐ.

Þetta er það eina sem ég vil segja um veðrið.

Og þar sem ég er nú farin að tjá mig um veðrið á annað borð þá get ég allt eins farið með þetta alla leið og skrifað eitthvað um eurovision.

Þannig að sem sagt, já.
Eurovision er eitthvað sem ég hef alltaf haft mjög gaman að. Því miður fer áhugi minn dvínandi. Sérstaklega með breytta skipulaginu og svo spilar það víst eitthvað inní hvað lögin eru orðin afspyrnu leiðinleg. Flest er þetta svo drep leiðinlegt að það er varla áheyrilegt. Hvað varð eiginlega um öll skemmtilegu popp- og dægurlögin. Eins og árið 2000, það var virkilega góður árgangur. Ég tek þetta mjög nærri mér. Að einhverjir Evrópubúar séu næstum því búnir að eyðileggja þessa skemmtun fyrir mér. En ég var samt sátt við úrslitin. Hélt samt með Danmörku.

Þá skal ég skrifa um eitthvað sem mér þykir oftast mjög skemmtilegt en getur samt sem áður stundum gengið fram af mér og verið svo leiðinlegt að ég slekk á sjónvarpinu og fer að gera eitthvað annað. Hvað getur þetta annað verið en Leiðarljós og þessa stundina er þar margt nýtt að gerast sem ekki hefur sést áður svo ég muni eftir.

Þannig vill nefnilega til að hún Reva Shane-Lewis "dó" fyrir nokkrum árum. Sem sagt datt í á og fannst aldrei. Svo birstist hún fyrir einhverjum mánuðum sem vofa og fer að ásækja Josh Lewis eiginmann sinn og ástkonu hans, Annie. Ég hélt ég yrði ekki eldri þegar hún birtist bara upp úr þurru. Svo var hún eitthvað að dandalast þarna með tilheyrandi draugagangi og Revu stælum, sem flestir sem horfa á Leiðarljós ættu nú að þekkja mjög vel. Svo hverfur hún einn daginn fyrir fullt og allt nema það að þá vaknar hún upp á einhverju sveitabýli þar sem hún er búin að vera í dái í öll þessi ár hjá Amish fólki. Gaman er að fygljast með henni fá minnið og ég fagna mjög komu hennar aftur heim.

Svo er einn klæðskiptingur í gangi núna. Eitthvað sem ég man ekki heldur eftir að hafi gerst áður. Brent Lawrence nauðgari Lucyar er mættur aftur sem Marian nýi starfskrafturinn hjá Spaulding. Þetta var nú ennþá meira sjokkerandi þar sem að hann á nú að vera dauður. Ég horfði á hann deyja og allt. Systir hans syrgði hann og líkkistan var á sínum stað. En ekkert sjálfgefið í Leiðarljósi. Ætli þetta sé ekki eins og í heimspekinni. Við getum ekki verið viss um neitt nema það sem við skynjum og drögum af því ályktanir. En ég ætla nú ekki að fara að tjá mig neitt um það hér. Brent er samt sem áður að koma sér í mjúkinn hjá Lucy og Alan Michael svo hann geti gert út af við þau í eitt skipti fyrir öll.

Eins og sjá má er Leiðarljós mjög spennandi og nýungagjarnt í augnablikinu. Annars er bara eitthvað gamalt í gangi. Holly er reyndar ófrísk og það komin vel yfir fertugt. Fletcher fór í ófrjósemis aðgerð og er því ekki alveg að trúa því að hann eigi barnið. Svo sagði Roger að hann og Holly hefðu sofið saman, sem er reyndar lygi. Bara þetta gamla góða.

Ég verð að viðurkenna það að ég hafði gaman að því að skrifa þetta. Það er víst ekki talið flott að horfa á Leiðarljós en mér er sama. Svo er þeta svo hentugt vegna þess að þegar maður fær nóg af þessari vitleysu sleppir maður því að horfa í viku en þú missir samt ekki af neinu. Breytingarnar eru svo hægar.

Ég man samt eftir því þegar ég var í bæjarvinnuna sumarið fyrir MA. Þá snerust umræðurnar um Glæstar vonir. Sem er sennilega mesta sápa sem ég hef séð. Ætli það spili ekki inn í hvað hún sé illa leikin. Þá voru sumir alveg húkt á það. Fannst svo notalegt að vakna snemma á morgnana og horfa á þetta eða þá að liggja yfir þessu á laugardögum. Svo var þetta líka svona skemmtilegt þótt að allir aðrið sögðu að þetta væri bara bull og vitleysa. Svo þegar ég játa að ég horfi nú á Leiðarljós urðu þær svona hneykslaðar á því að ég skildi horfa á það bull.

Fyrir þá sem ekki nenntu að lesa allt fyrir ofan kemur hér örstutt samantekt:
Veðrið er leiðinlegt
Eurovision hefur átt betri daga
Leiðarljós er ómissandi
Fólk er skondið

Ég þakka þeim sem hlýddu, góðar stundir.

H9 - 11:25 - Menntaskólinn á Akureyri

2006-05-18T18:27:00.000Z

Leikendur:
Heimspeki kennari Menntaskólans á Akureyri - Sigurður Ólafsson
Óbreyttur nemandi Menntaskólans á Akureyri - Ég

Ég: Heyrðu SÓ, má ég aðeins nota sjónvarpið?
Hann: Ertu að spurja mig?
Ég: Já, þetta er þín stofa og svona. Bara að biðja um leyfi.
Hann: (glottandi) Hvað heiti ég?
Ég: Ha? Guð fyrirgefðu, Sigurður ég veit alveg að þú heitir Sigurður. Ég biðst afsökunar, þetta var ónærgætið af mér, fyrirgefðu.
Hann: (Ennþá meira glottandi) Þetta mun vera Freudíst en gjörðu svo vel þú mátt nota sjónvarpið.

Þetta var frekar neyðarlegt sérstaklega þar sem ég fattaði ekki neitt. Ég skammast mín ennþá. En hann brosti þannig að ég held þetta hafi ekki verið svo alvarlegt. Mér finnst samt að það eigi að leggja niður gælunöfn kennara. Þetta getur verið stórhættulegt. Skil samt ekki alveg tenginguna við Freud.

Farin að horfa á Eurovision.

Flyta ser

2006-05-17T22:34:00.000Z

Fyrirlestur í íslensku
þórarinn eldjárn
gaman já
er að drífa mig
verð að vera á undan

Allt þetta óborganlega

2006-05-14T21:37:00.000Z

Þá er það maí. Mánuðurinn sem Bítlarnir prýða fallega dagatalið mitt sem ég keypti í Tiger. Það hlýtur að boða gott. Einnig mánuðurinn sem próf menntskælinga byrja og sumarfríið nálgast óðfluga. Tíminn flýgur hjá án þess að ég fæ rönd við reist. En undan því ætla ég nú ekki að kvarta.

Sólin skín sem aldrei fyrr og þýðir kalann í brjóstum okkar. Löngu kominn tími til. Það er óborganlegt.

Ég var samt ekki mikið úti í dag heldur horfði ég á nokkra That '70s show þætti. Þeir voru úr fimmtu seríu þar sem Kitty berst við breytingarskeiðið. Óborganlegt.

Ég hef líka fylgst grannt með ævintýrum Silvíu Nætur í Aþenu. Það er einnig óborganlegt.

Svo finnst mér Eurovision þátturinn með norrænu spekingunum einstaklega skemmtilegur. Þótt að lögin séu ekkert til að hrópa húrra yfir þá er alltaf svo gaman hjá þeim norrænu vinum að maður getur ekki annað en glaðst með. Norski bangsinn, vondi íslendingurinn með gullmakkann, góðhjartaði svíinn með mikla hárið, hressi daninn sem verður alltaf að vera pínu öðruvísi og svo fróði Finninn sem kemur mér sífellt á óvart með eindæmum lélegum tónlistarsmekk. Enn og aftur óborganlegt.

Það er tvennt sem ég get mælt með.
Það er að hlusta á plötuna Blue með Joni Mitchell. Allt verður svo miklu fallegra.

Svo að hlusta á Óskalögin 2. 40 vinsæl lög frá 6. og 7. áratugnum. Verður þess valdandi að mig langar að setja rúllur í hárið og lesa húsfreyjuna.
Þótt ótrúlegt megi virðast þá er þetta líka óborganlegt.

Hlustið á Lítill fugl og Heyr mína bæn með Elly Vilhjálms en munið að Fátt er svo með öllu illt að ei boði gott.

Ég kveð að sinni,
Arnbjörg með óborganlegt blogg.

Læra, læra, læra. Oj bæra.

2006-04-24T22:24:00.000Z

Ég held ég hafi ekki setið svona lengið við lærdóm frá því einhvern tímann í síðustu próftíð. Sjitt hvað ég er lúin en samt er ég ekki búin að gera neitt það merkilegt. Nú man ég af hverju ég læri aldrei heima. Annað hvort er það svo drepleiðinlegt eða þá að það er svo áhugavert að það tekur heila eilífð því ég þarf alltaf að betrum bæta. Það er erfitt að vera með fullkomnunaráráttu. Það að fínpússa ritgerðir og skýrslur er líka eitt það leiðinlegasta sem ég veit um. Alltof mikið föndur. Í næsta hópverkefni má einhver annar gera það takk fyrir.

Annars tók ég til í herberginu mínu um helgina. Nú er ekkert meira ryk og engin föt á gólfinu. Ég er svo innilega stolt af mér fyrir að hafa tekist þetta.

Núna ætla ég að fá mér eitthvað í gogginn og svo beint í bælið.

Í sól og sumar yl, ég bakaði þessa köku

2006-04-20T21:05:00.000Z

Gleðilegt sumar og takk fyrir veturinn.

Í tilefni dagsins fór ég auðvitað og keypti mér ís á bílnum mínum sem eins og flestir vita er á sumardekkjum. Gæti ekki verið meira viðeigandi og ég fór bara á peysunni. Ég finn vel fyrir sumrinu og fagna tilkomu þess.

Svo bakaði mamma eina stærstu köku sem ég hef á ævi minni séð. Svona sumardagurinnfyrstiköku. Hún talaði ekki um neitt annað í gær heldur en þessa köku og var alltaf að spurja mig álits. Ég verð nú að viðurkenna það að mér var slétt sama og kannski má segja að ég hafi bara hlustað með öðru eyranu á það sem ég hlustaði yfir höfuð. En hún hlustar ekki á helminginn af því sem ég segi, sem auðvitað er alltaf merkilegt, þannig að þið þurfið ekki að vorkenna henni neitt mikið þrátt fyrir áhugaleysi mitt. Af lýsingunum að dæma vissi ég að kakan myndi verða skrautleg en á þessu átti ég nú samt ekki von.

Hér gefur að líta kökuna margumræddu.

Og svona lítur hún út að innan. Já, útlitið er greinilega ekki allt.

Ég gat ekki hamið mig þegar ég sá þetta og missti mig í trylltum hlátri og náði að smita Lillu frænku. Hún bað mig meira að segja að taka mynd af sér og kökunni.

Kakan vakti sko mikla lukku eins og sjá má. Ég held samt að Lilla hafi verið spenntari fyrir myndatökunni.

Eins og þið sjáið þá hef ég ósköp lítið að segja þessa dagana. Í rauninni svo lítið að ég er farin að blogga um köku. Ég nenni bara einfaldlega ekki að tala um sjálfa mig.

Ég get samt lýst yfir andúð minni á stiganum heima. Ég hef þrisvar dottið í honum og í öll skiptin meitt mig. Fyrst þegar ég var ellefu ára, þá tognaði ég illa á fæti og fór ekki í skólann daginn eftir. Svo þegar ég var 13 ára rúllaði ég niður seinni hlutann og fékk þann stærsta marblett sem ég hef á ævinni fengið og það á bakhlutann. Það má segja að þetta hafi verið svona fyndið dett eins og allir vona að sjá einhvern detta niður tröppurnar í gamla skóla. Það er bara ekki eins fyndið þegar stiginn er úr steypu. Svo var þriðja skiptið bara núna á þriðjudaginn. Ég er með næststærsta marblett sem ég hef fengið á bakhlutanum og einn á bakinu. Ég grét samt ekkert í þetta skiptið. Blótaði bara pínu, ekki mikið samt, og það er hætt að vera vont að sitja.

Ég hélt samt að ég væri sú eina úr fjölskyldunni sem hefði dottið í þessum stiga að einhverju ráði. Þá sagði Baldur mér frá því þegar hann vaknaði um miðja nótt fyrir nokkrum mánuðum og var svona ótrúlega óglatt. Hann þýtur upp stigann, hrasar samt og dettur og ælir svo yfir allan stigann.

Ég held að hann eigi vinninginn. Skemmtilegar sögur samt. Skemmtilegt blogg. Langt blogg. Held ég finni mér eitthvað annað að gera.

Pabbi ætlar að reyna að kaupa svona myndavél handa mér annaðhvort í fríhöfninni eða útlandinu.

Æh, bless

Flott græja

2006-04-13T16:39:00.000Z

Myndi ég teljast hégómafull af því að mig langar í fjólubláa myndavél?

Matardagbók gærdagsins

2006-04-08T11:16:00.000Z

Morgunmatur: Kúlusúkk og kók (og lost)

Hádegismatur: Enginn

Síðdegishressing: Kleinuhringur og djöflaterta

Kvöldmatur: Kjúklingur og franskar

Idol-nammi: Bland í poka úr Súper á 50% afslætti

Jimundur minn og páskafríið bara nýbyrjað.

Þverhausar

2006-04-06T12:19:00.000Z

Ég er svo ótrúlega líka pabba mínum að einu leiti, erum reyndar miklu líkari, en það er sama þrjóskan í okkur báðum og við afar eigum erfitt með það að rekið sé á eftir okkur.

Dæmi 1

Það er kvöldmatur. Svokallaður spónamatur og smurt brauð. Ég er að smyrja mitt brauð og geri það vel. Pabbi spyr hvort ég ætli að vera allan dag að þessu. Ég svara játandi og ef ekki í alla nótt og vanda mig enn meira við að smyrja brauðið.

Dæmi 2

Fjölskyldan er að fara til Reykjavíkur. Allt dót er komið í bílinn og allir komnir í skó og úlpur. Nema pabbi, mamma spyr hvort hann geti ekki haskað sér aðeins. Er einhver æsingur spyr pabbi og er ennþá lengur að hafa sig til heldur en ella.

Niðurstaða:
Ekki reka á eftir okkur. Ég er samt meðfærilegri heldur en pabbi. Þannig að ekki undir nokkrum kringumstæðum má reka á eftir honum en í einstaka tilfellum má reka á eftir mér.

Mér er skapi næst að blogga ekki neitt.

P.S. Ég er samt ekki í vondu skapi.

Það er komið að því

2006-04-03T16:57:00.000Z

Jæja, þá er það alvara lífsins.

Ég tek vel á móti hlýjum hugsunum og góðum straumum.

Vonandi er prófdómaranum illa við þýsk sönglög eftir Mozart en þeim mun meira fyrir óendanlega væmin söngleikjalög.

Það er komið að því.

E che so spiri...

Sitt lítið af hverju

2006-03-25T17:55:00.000Z

Athugið.
Þessi færsla er löng og veður úr einu í annað.

Amma er skotin í Snorra. Ég held samt að þetta sé bara stundarhrifning. Perry Como, þú hefur ekkert að óttast. Hún mun ætíð verða þín. Eða ég held það allavega. Annars bið ég þig afsökunar á þeim falsvonum sem ég hef vakið hjá þér.

Sokkabuxurnar mínar eru bóhem. Það var mér allavega tjáð þegar ég fór í sund í gær. Já, ég fór í sund og það var ekki liðinn það langur tími frá því að ég notaði sundfötin að kóngulóarvefur væri farinn að myndast eins og gerðist fyrir ekki svo löngu. Ég mæli ekki með því. Þá er nauðsynlegt að eiga litla bræður sem eru tilbúnir til þess að fórna sér og losa töskuna og sundfötin úr prísundinni. Aftur á móti eru afar ónauðsynlegir á þessum stundum pabbar sem eru of uppteknir við að kafna úr hlátri til þess að hjálpa varnarlausri einkadóttur sinni.

Arnbjörg og Aðalbjörg eru vissulega lík nöfn. Því get ég ekki neitað.

Ég keypti mér gallabuxur áðan. Alltaf jafn skemmtilegt að fara með mömmu í fatabúðir. Það endar yfirleitt (alltaf) með því að ég er inni í mátunarklefanum lýsandi því yfir að ég muni aldrei fara í gallabuxur og bölsótandi svörtum fötum. En ég má mín ekki mikils þegar mamma og afgreiðslukonurnar eru annarsvegar. Ég tapa, máta eitthvað þvert gegn vilja mínum, vil ekki viðurkenna að flíkin sé nú kannski alveg ágæt, kaupi hana svo þegar mamma býðst til þess að borga helminginn í henni, er svo ánægðari en allt þegar heim er komið með þessa undursamlegu flík og geng hana í hengla. Þá er gerð önnur bæjarferð og sama ferlið hefst á ný.

Ég er að hlusta á Joni Mitchell. Það er ágætis skemmtun. Skemmtilegra en að skrifa heimspeki ritgerð og pæla í því hversu tilvísanaglaður SÓ sé.

Vikudagsstrákurinn kom ekkert aftur. Ætli hann hafi gefist upp á okkur? Kannski erum við búin að leika á kerfið og fáum Vikudag þrátt fyrir að borga ekki. Það myndi mér þykja afar sniðugt.

Ég var í Bubbles áðan og átti bara eftir tvo liti og var komin með fullt af stigum. Þá ýti ég óvart á epli R í staðinn fyrir epli T. Epli T þýðir að nýtt Tab opnist, R stendur aftur á móti fyrir Refresh. Ég náði ekki að bjarga leiknum og hann dó. Ég var miður mín í alveg smá stund. Ákvað svo að lífið væri miklu meira heldur en einn Bubbles leikur og fór að blogga.

Afraksturinn af því er hérna fyrir ofan.
Njótið vel.

Fjarstýring lífsins

2006-03-18T21:06:00.000Z

Væri ekki sniðugt ef maður fengi fjarstýringu af lífinu þegar maður fæddist. Mér myndi þykja það mjög hentugt. Þá gæti ég spólað yfir alla leiðinlegu kaflana og svo aftur til baka ef ég vildi endurupplifa gamla og góða tíma. Og þegar ég er úrvinda ýti ég bara á pásu. Afar hentugt, nema kannski að stopp takkinn gæti verið varasamur en samt ómissandi miðað við gang lífsins.

Því miður á ég ekki svona undratæki og þar af leiðandi sit ég föst í sama hjólfarinu. Það skiptir engu hvað ég geri. Ég spóla bara og spóla en kemst hvorki aftur á bak né áfram.

Ég veit að lífið er ekki dans á rósum og meira að segja frekar ósanngjarnt svona oftast nær en fyrr má nú vera.

Ég á afmæli eftir rúma fjóra mánuði. Einhver góðhjartaður má gefa mér svona fjarstýringu í afmælisgjöf, já eða bara tímavél.

Með fyrirfram þökk
Ég (hver annar)

Of mikið bloggleysi?

2006-03-14T08:21:00.000Z

Í nótt dreymdi mig að ég hefði bloggað. Man ekki um hvað en ég tók það til mín.

Týndur frændi og kattafár

2006-03-06T23:09:00.000Z

Ég er óskipulögð manneskja og "seinna" er uppáhaldsorðið mitt en jafnframt minn helsti óvinur. Ég er svo kærulaus að það hálfa væri meira en nóg. Ég vildi bara deila þessu með ykkur. Það er nefnilega útbreiddur misskilningur að ég sé andstæðan við þetta.

En að léttara hjali. Það eru orðin nokkur ár síðan ég var spurð eftir foreldrum mínum þegar ég fer til dyra eða ansa í símann. Síðustu tvö kvöld hef ég samt lent í þessu. Þannig er nefnilega mál með vexti að strákurinn sem rukkar fyrir vikudag spyr mig alltaf með sama fýlusvipnum hvort mamma mína eða pabbi séu heima. Sem þau eru ekki búin að vera síðustu kvöld, og alltaf kemur strákurinn aftur grunlaus um það að ég gæti kannski borgað honum ef hann bara spyrði. Ég hef einu sinni séð hann brosa. Það var í gærkvöldi þegar hann mætti og um leið og ég opnaði hljóp nágrannakötturinn inn. Ég náttúrulega skúbbaði kettinum út og stráknum, sem er um 11 ára, leiddist þetta ekki en samt varð þessi sameiginlega lífsreynsla okkar ekki til þess að brjóta ísinn. Svo í kvöld fór Baldur bróðir til dyra og hann spurði enn og aftur eftir ástkærum. Núna er ég búin að taka til 1000 kr handa honum svo ég geti borgað honum á morgun hvort sem honum líkar betur eða verr. Það er ekki hægt að láta greyið strákinn koma hingað kvöld eftir kvöld.

Svo er fyrsta fermingarboðskortið komið í hús og líklega það eina þetta árið. Það er einhver frændi minn. Ég hef aldrei séð hann og vissi ekki einu sinni að hann væri til fyrr en rétt áðan. Ég og pabbi hans erum víst systkinabörn. Það uppgötvaðist nefnilega fyrir ári síðan að til væri einn bróðirinn enn hérna fyrir norðan,sem sagt pabbi, og ég held að eitthvað sé verið að vinna að því að koma á sambandi við þessa nýfundnu ættingja, sem sagt okkur. Það er allt saman gott og blessað svo sem. Á boðskortinu er mynd af honum frá því hann var lítill. Hann var ljóshærður og með krullur, frekar krúttlegur bara. Ég veit samt ekki hvort við heiðrum þau með nærveru okkar.

En ég er farin að sofa.
Góða nótt.

Ég á mér draum

2006-03-01T14:45:00.000Z

Í nótt dreymdi mig að John Lennon hefði gert eitthvað af sér sem enginn mátti frétta, það fylgdi ekki draumnum hvað það var, og þess vegna ákvað hann að flýja. Hann hljóp af stað en Paul McCartney og apinn hans elta hann og á meðan þeir hlaupa á eftir John syngja þeir bítlalagið Everybody got something to hide except for me and my monkey. Svo þegar þeir ná John segir Paul við hann að þetta sé allt í lagi. Hann þurfi ekki að flýja vegna þess að allir hafi eitthvað að fela hvort sem er. Meira að segja hann sjálfur og apinn.

Ef einhver vill túlka þennan draum er það velkomið en núna er ég búin að vera með þetta blessaða lag á heilanum í allan dag.

Abba hjólkoppur

Bollur og herbergi

2006-02-27T19:32:00.000Z

Það er bolludagur í dag sem þýðir að landinn belgir sig út af rjómabollum. Nema ég, mér þykja rjómabollur vondar. Þá er það komið á hreint og ég þarf aldrei að borða svoleiðis aftur. Ég meina rjómi og brauð, það fyrsta sem mér dettur í hug er rúgbrauð með rjóma á. Ég reyndi samt að borða eina áðan en gat ekki fyrir mitt litla líf klárað hana. Einu sinni fannst mér samt rjómi mjög góður og borðaði hann gjarnan eintóman.

Núna vita allir hvað ég er matvönd. Ég varð bara að koma þessu frá mér.

Klukkan 17:04 horfði ég svo á Leiðarljós eftir tveggja vikna hlé. Það urðu miklir fagnaðarfundir en ég spyr mig samt alltaf að því hvers vegna í ósköpunum ég horfi á þetta.

Svo er eintóm gleði eftir. OC klukkan 8 og Americas Next Top Model klukkan 9.

Annars góður leikur í gær. Ég missti reyndar af honum en horfði á um 45 mínútna samantekt í gærkvöldi. Sem þýðir eintóm skemmtilegheit allan tímann.

Ég og herbergið mitt eigum í stanslausri baráttu. Það heldur því fram að það þarfnist tiltektar. Ég neita og segi því að þakka fyrir að ég nenni að vera hérna yfir höfuð. Ég á ekki stuðning fjölskyldunnar minnar vísan í þessum átökum. Mamma svíkur lit og heldur með herberginu. Það er samt ekki fyrr en pabbi er farin að tala máli herbergisins að ég ákveð að hugsa minn gang aftur.

Ég hallast að tilgangslausum bloggum. Fer það samt ekki í taugarnar á neinum nema mér að það skuli ekki koma stór stafur í nafninu manns í kommentakerfinu?

Abba hjólkoppur

Sagan segir...

2006-02-26T13:22:00.000Z

Sagan segir að bloggeigandinn hafi mætt í sunnudagaskólann í morgun eins og vera ber og hitt þar fyrir konu sem taldi hana útlærðan kennara. Þegar konan komst að hinu sanna taldi hún upprennandi guðfræðing og frelsara þjóðkirkjunnar á ferðinni. Þetta getur vel verið satt enda rúmlega 2000 ár síðan síðasti frelsari kom fram og löngu komin tími á annan.

Annars hef ég einnig heyrt því fleygt að tónleikar séu haldnir í dag á vegum tónlistarskólans sem stúlkan stundar af miklum krafti. Eitthvað er ég nú ekki alveg viss um tilefni þessara tónleika, þar sem sagan hefur borist um langan veg og eitthvað hefur skolast til, en eitthvað tengist það afmæli. Ég hef það samt eftir mjög áreiðanlegum heimildum að inngönguskilyrði séu svartur alklæðnaður, vel sminkað andlit og varalitur (helst rauður). Það kom þó upp ósamræmi í sögunni þar sem tónleikarnir eru á vegum tónlistarskólans en fara fram í Glerárkirkju og kaffisala er svo í Síðuskóla. Þetta bíður upp á persónulega túlkun sem er mjög skemmtilegur liður í sögusögnum. Ég vil túlka þetta þannig að sameiginlegt átak eigi sér stað hjá þessum stofnunum. Það eigi að kristna fólk, kenna því að meta klassíska tónlist og kenna því undirstöðu atriðin í lestri og skrift á tveimur til þremur tímum.

Sagan segir ennfremur að klassískir söngvarar séu ekki svo góðir í singstar. Bloggeigandinn mun víst hafa reynt fyrir sér í 80's leiknum en ekki kunnað nema 1/4 laganna sem í boði voru og þá einungis viðlögin. Enda skilst mér að hún einbeiti sér miklu frekar að allt öðru tímabili tónlistarsögunnar.

Eitthvað heyrði ég um lestur Sjálfstæðs fólks en hvort stúlkan sé byrjuð á þeirri ágætu bók fylgdi ekki sögunni.

Fleira var það ekki í dag.
Ég sel það ekki dýrara en ég stal því en láttu það berast.

Saga Björg,
prófessor í sögusögnum.

Grátiblogg

2006-02-22T20:30:00.000Z

Ég grét yfir Benjamín dúfu
Ég grét yfir Dancer in the dark
Ég grét yfir Kaldaljósi
Ég grét yfir Englum alheimsins
Ég grét yfir Fimmburunum
Ég grét yfir myndinni þar sem að amman dó
Ég grét yfir myndinni þar sem mamman ákveður að deyja í flóðinu
Ég grét yfir lost þættinum þar sem að Locke lemur Charlie
Ég grét yfir Green mile
Ég grét yfir myndinni þar sem karlinn var tekinn af lífi
Ég grét yfir þættinum þar sem að strákurinn dó úr hvítblæði
Ég grét yfir Litlu prinsessunni
Ég grét yfir Titanic
Ég grét yfir Oprah þættinum þar sem hún sameinaði föður og dóttur
Ég grét yfir My little girl

Ég grét samt ekki yfir Notebook. Þið megið kalla mig tilfinningalausa.

Það skal tekið fram að þetta er ekki tæmandi listi.

Lad det swinge og lad det rock'n'roll

2006-02-19T22:42:00.000Z

Ég horfði á Kompás áðan á stöð 2 og það fór um mig. Þetta er ógeðslegt.

Annars er ég mjög miður mín vegna meiðsla sem Alan Smith hlaut um helgina. Hann er uppáhalds leikmaðurinn minn og það var skelfilegt að sjá þetta. Svo töpuðum við árans leiknum líka.

Myndin Tootsei var að byrja á skjá 1. Ég man eftir því þegar ég sá þá mynd í fyrsta skipti.
Aðdragandinn var eitthvað á þessa leið:
- Grýtubakki
- Mikil rigning
- Kassabíll (járngrind) úti á túni
- Meiðsli eftir bannsettan kassabíl (járngrind)
- Vont skap
- Inn aftur holdvot
- Ís sem ísbíllinn hafði komið með daginn áður
- Þessi mynd
- Lund mín kættist á ný

Núna ætla ég að horfa á þessa mynd og athuga hvort hún sé ennþá jafnskemmtileg og hún er í minningunni. Eða hvort vonda skapið, rigningin og ísinn hafi gert myndina svona skemmtilega.

Talandi um sárið sem ég hlaut í viðureigninni við kassabílinn (járngrindina) þá var ég lengi vel með ör á fætinum, þá er ég að tala um nokkur ár, en ég grandskoðaði löppina á mér rétt í þessu og fann engin ummerki þess að ég hefði lent í slag við kassabíl (járngrind). Vei, þvílík gleði.

Þangað til næst...

Fyrsti bloggleikurinn

2006-02-16T19:34:00.000Z

Elín Ósk klukkaði mig. Njótið vel.

4 störf sem ég hef unnið um ævina:
1. Kaupakona í sveit
2. Kirkjuvörður
3. Unglingavinnan
4. Við barnastarf Akureyrarkirkju

4 bíómyndir sem ég gæti horft á aftur og aftur:
1. LOTR 1, 2 og 3
2. Almost famous
3. Dirty Dancing
4. Með allt á hreinu

4 staðir sem ég hef búið á:
1. Þingvallastræti 16
2. Grýtubakki 1
3. Höfðahlíð 1
4. Byggðavegi 99

4 sjónvarpsþættir sem mér líkar:
1. Lost
2. That '70s show
3. Gilmore Girls
4. Leiðarljós

4 síður sem ég skoða daglega fyrir utan blogg:
1. muninn.is
2. kirkjan.is
3. imdb.com
4. brainstorm.lv

4 staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
1. Danmörk
2. Hljóðaklettar
3. Reykjavík
4. Ásbyrgi

4 matarkyns sem ég held uppá :
1. Ís
2. Mjólkugrautur og súrt slátur
3. Lasange og hvítlauksbrauð
4. Marens

4 staðir sem ég vildi heldur vera á núna:
1. Mér líður bara ágætlega heima hjá mér.
2. Ég væri samt alveg til í að fara 10 ár aftur í tímann og eyða einu sumri enn áhyggjulaus á Grýtubakka.
3. Svo vildi ég líka að ég væri búin að lesa alla þá kafla sem ég á að lesa fyrir morgundaginn í To kill a mockingbird.
4. Mig langar líka í ís.

Ég klukka Þóru, Valborgu, Helgu og Kötu

En gaman og fræðandi. Gott redd þarna í síðasta liðnum.

Nammi nýting mjög góð er, með kúlusúkkið læðist, brauð og egg á pönnu fer, og rauðan brauði klæðist

2006-02-15T21:27:00.001Z

Ég fór með Helgu í bíó á mánudagskvöldið á Walk the line, mjög góð mynd.
Ég fór með pabba í bíó í gærkvöldi á Munich, mjög góð mynd.

Það var einnig mjög góð nýting á namminu þar sem ég gat notað sama kúlusúkk pokann á báðar myndirnar. Ég reyndi bara að láta ekki á neinu bera þegar inní bíóið var komið svo ég yrði ekki tekin með ólöglegt efni eða nammi. Ég hef samt aldrei lennt í því að fara í vitlausan sal í bíó. Okkur pabba var farið að gruna ýmislegt þegar að myndin byrjaði í fangelsi með svörtum fangavörðum. Ég sannfærðist svo algerlega þegar ég sá nafninu hennar Jennifer Aniston bregða fyrir þannig að við urðum að flýja A salinn og leita skjóls í sal B. Greinilega bara einfeldni í mér að halda að Munich yrði sýnd í A.

Ef að þú tekur eina bónusbrauðsneið og gerir gat í miðjuna og setur hana á pönnu og brýtur egg og lætur rauðuna passa í gatið og svo seturðu tvær skinskusneiðar og ost yfir og lætur herlegheitin steikjast í nokkrar mínútur þá ertu komin með hreint ágætis kvölverð. Ég hef samt aldrei gert svona bara mamma. Kannski ég gæti samt klórað mig út úr því þar sem ég virðist víst kunna aðferðina. Mér hefði samt aldrei dottið í hug að gera gat á brauðið.

Ég gerði samt svolítið slæmt í dag en ég faldi mig á bak við vegginn þannig að það var allt í lagi.

Prestar og páfagaukar

2006-02-12T13:17:00.000Z

Mikið áhættuatriði var haldið í morgun. Ég og Valborg vorum prestlausar með sunnudagaskólann. Alveg aleinar og það gekk líka svona prýðilega. Hver þarf presta?

Ég átti tvö nammi eftir í nammi pokanum mínum áður en ég fór að borða hádegismat. Svo þegar ég fer að huga að namminu mínu þá er hann Baldur ekki uppáhalds bróðir, sem heldur því fram að hann sé veikur þótt ótrúlegt megi virðast, búin að klára nammið mitt. Án þess að spyrja kóng né prest og hann vissi að ég átti þetta nammi. Ég er alveg gríðarlega bitur og reið yfir þessu. Miglangínammimitt. Ég er að pæla í að hafa samband við Florence Nightingale og láta hana siða hann til.

Af hverju eru síðustu tveir lost þættir búnir að taka svona á tilfinningalega. Sérstaklega þar síðasti þáttur. Vondi Locke, vondivondi Locke. Ég viðurkenni það fúslega að ég táraðist yfir honum. Þvílík mannvonska.

Kobbi smeykur, Kobbi bleikur, Kobbi voða veikur.
Heilsubælið stendur alltaf fyrir sínu.

May we borrow your phone please?
Haha, svo ótrúlega fyndin auglýsing.

Endum þetta samt á afa.
Veriði góð við allt og alla þá gengur allt svo miklu betur.

Hugur átta ára stúlku

2006-02-07T20:19:00.000Z

Í gær fann fyrir tilfinningu sem ég var búin að gleyma. Ég mundi eftir því að þegar ég var átta til níu ára gömul þá helltist stundum yfir mig þessi gríðarlega hræðsla við það að ég myndi á einhverjum tímapunkti deyja. Ég myndi lifa og svo deyja. Þegar ég hugsaði um þetta varð ég svo gríðarlega áhyggjufull og hrædd. Ég man að ég reyndi alltaf að gleyma þessum vangaveltum og þessari staðreynd sem var þó sönn og hugsa um eitthvað fallegt. Mér var nefnilega einu sinni sagt þegar ég var myrkfælin og gat ekki sofnað að ég ætti að hugsa um eitthvað fallegt. Ég hef reynt að lifa eftir þessu og reyndi, og reyni enn, að hugsa fallegar hugsanir þegar mér leið illa. Oftast hugsaði ég um himnaríki sem huggaði mig ávallt að lokum. Ég fann einnig fyrir þessari sömu tilfinningu þegar ég hugsaði um það að ég ætti eftir að verða fullorðin. Ég ætti eftir að ganga í gegnum svo margt sem mér fannst ég ekki eiga eftir að ráða við. Ég varð þó ekki jafnhrædd og þegar ég hugsaði um dauðann en tilfinningin var samt lík. Það var svo undarlegt að hugsa til þess að þótt ég væri bara átta ára ætti ég eftir að verða fullorðin eins og mamma og gömul eins og amma. Þetta kann ekki að virðast neitt hræðilegt en þetta var samt neikvæð tilfinning. Við þessar aðstæður hjálpaði himnaríkið mitt mikið. Einnig ímyndaði ég mér stundum stórar og litskrúðugar blómabreiður, þær hugguðu mig líka.

Ég var búin að steingleyma þessum áhyggjum mínum og tilfinningum og get ekki sagt að ég hafi saknað þeirra. Þetta rifjaðist allt upp þegar ég byrjaði á Veröld Soffíu. Ég hef samt ekki þessar sömu áhyggjur í eins miklu magni núna. Nýjar hafa komið í staðinn. Svo er það stóra spurningin. Hvað má læra af þessu? Ætli það sé ekki að einbeita sér að nútíðinni, lifa í núinu. Hljómar ágætlega allavega.

Það er greinilega stórhættulegt að vera í heimspeki. Guð má vita hvað fleira á eftir að koma upp á yfirborðið við lestur þessarar bókar.

Sveita- og bíóferð

2006-02-04T18:10:00.000Z

Í gær fór ég út fyrir endimörk malbiksins og nam staðar á mörkum hins byggilega nánar tiltekið Bárðardalur - Víðiker. Ég hafði lofað að passa öll þau börn sem yrðu þar saman komin á meðan fullorðna fólkið færi á Þorrablót. Sá yngsti var 8 mánaða og ekki beint sáttur við að sitja einungis uppi með mig þegar leið á kvöldið. Loks þegar komin var á ró stakk Baldur bróðir af og fór niður að sofa. Ég sat aftur á móti inni í eldhúsi stjörf af þreytu að horfa á Mæðgurnar þangað til fólkið kom aftur. Ég held ég hafi sjaldan verið jafn taugaveikluð þar sem ég hrökk upp við hvert einasta svefnhljóð og vonaði að hávaðabelgurinn vaknaði ekki aftur. Einnig þorði ég varla að hreyfa mig þar sem það brakar alveg ótrúlega í gólfinu og ég var hrædd við að vekja umræddan litla mann. Gaman er að segja frá því að ég svaf inni í eldhúsi á grjóthörðum bedda. Við komum svo heim í morgun. Mér líður samt eins og ég hafi verið viku í burtu en ekki einn dag.

Minningar Geisju er virkilega góð bók og myndin er ekki af verri endanum heldur. Hún fylgir bókinni vel eftir og er róleg og afslöppuð. Af þeim völdum er hún kannski ekki við allra hæfi en þrátt fyrir það mæli ég með myndinni og ég sé ekki eftir þessum tveimur tímum og 800 kr sem fóru í þessa skemmtun.

Lilla frænka ætlar ekki að taka upp eurovisionkeppnina þetta árið ef Silvía Nótt vinnur. Ég vona samt innilega að hún taki þetta.

Manutd er að spila við Fulham. Staðan er 3 - 2 fyrir mér. Ég fyrirgef þó Fulham fyrir seinna markið þar sem að Heiðar Helguson skoraði.

Þangað til næst...

P.S. Ég tek orð mín aftur, ég fyrirgef honum ekki rassgat.

Á morgun segir sá lati

2006-01-30T23:40:00.000Z

Klukkan er rúmlega hálf tólf og ég er ekki ennþá búin að taka til í herberginu mínu. Rétt áðan skipti ég þó á rúminu, setti geisladiskana upp í hillu og tók ÖLL fötin og setti inn í skáp, ofan á stól eða í óhreinatauið eftir ástandi. Það er hægara sagt en gert.

Ég geri hitt á morgun.

Dag í senn, eitt andartak í einu...

2006-01-30T11:09:00.000Z

Ég ætla að taka til í herberginu mínu í dag.

Eitthvað stórkostlegt, eitthvað gott.

2006-01-28T17:10:00.000Z

Listinn gengur ágætlega, sérstaklega viðbæturnar. Ég held ég hafi klárað þær nánast allar í gær. Gærdagurinn var meira að segja mjög skemmtilegur. Það er langt síðan að ég hef gert eitthvað sem mig langar til með fólki sem mér þykir vænt um. Taki það til sín sem eiga, ég þakka fyrir daginn. Ég verð þó að vara ykkur við því að fara með Helgu í búðir. Það er hættulegt en mér tókst þó að standast allar freistingar furðu vel.

Ég er vel sett fyrir restina af fríinu sem brátt er þó á enda. Ég er með fullt af skemmtilegum bókum sem ég ætla að lesa og nóg að horfa á í tölvunni. Ég vil líka lýsa því yfir að That 70s show eða Svona var það 76 eins og þátturinn heitir í íslenskri þýðingu er uppáhaldsþátturinn minn. Ég gleymdi því í smástund en man það þó núna og ætla mér ekki að gleyma því í bráð. Ég vil þakka sjónvarpinu og videotækinu fyrir það.

Ég held ég hafi aldrei verið svona mikið inni í herberginu mínu og það kemur mér á óvart hvað mér líkar það vel. Vissulega er gólfið teppalagt með fötum, allt meira og minna rykfallið og ljósið lýsir einungir einn fjórða herbergisins upp en þrátt fyrir það hafa þetta verið ánægjulegar stundir.

Þetta er lítið og ómerkilegt blogg. Ég er ekki frá því að það sé meira að segja pínu væmið. Ég vona þó að það sé bara ég.

Gangi ykkur allt í haginn.
Ég kveð að sinni.

Eintóm skemmtilegheit

2006-01-24T23:26:00.000Z

Í dag, nánar tiltekið fyrir hádegi eða eitthvað í kringum 9 (hann giskar á 5 mín yfir 9), náði pabbi merkum áfanga í lífi sínu. Hálfa öldin er orðin staðreynd og hér með er hann orðinn að hálföldungi. Að því tilefni var peruterta á borðum ásamt öðru góðgæti.

Fleira skemmtilegt, prófin eru búin og fríið byrjað.

Listi yfir það sem ég ætla að gera í fríinu, vei.

* Sofa - Það er gaman og hollt að sofa. Einnig er þetta eitt af fáu sem hefur þessi orð saman í setningu á jákvæðan hátt.

* Skoða afmælisgjafirnar hans pabba nánar - Þá sérstaklega þessa sem hann fékk frá fjölskyldunni en það var The Beatles Anthology. Ég neita öllum ásökunum um það að umræddur pakki hafi verið keyptur einungis vegna þess að mig langaði í hann, það getur aftur á móti ekki skaðað eins og ég sagði. Einnig fékk hann afar áhugaverða draumaráðningabók og Þóra, það kemur margt í ljós varðandi geimveru-lost drauminn minn

* Horfa á lost - Ég er komin þremur þáttum á eftir og er varla talin maður með mönnum lengur. Auk þess hef ég heyrt að spennan fari stig vaxandi.

* Lesa John Lennon bókina - Pabbi fékk hana í jólagjöf en hún varð því miður að víkja fyrir skólabókunum.

* Tónó - Það er ekki frí allsstaðar og tónó hefur verið eilítið vanræktur síðustu tvær vikur eða svo. Einnig er söngpróf á næsta leyti og svo eru tónlistarsögu-, hljómræði- og tónheyrnarprófið eftir. Júhú.

* Hlusta á vínylplötunar sem til eru á heimilinu - Pink floyd, Bítlarnir, Neil diamond, Trúbrot, Hlh-flokkurinn, Elton John, John Lennon, Árný og svo margt, margt fleira.

* Skoða útsöluna sem er í Bókval nánar - Ég hef gaman af bókum og auk þess fékk ég pening fyrir að passa umrædd börn. Ég fékk reyndar líka borgað í hakki og beikoni.

Skemmtilegur listi, vei.

Fleira er ekki planað en ég er opin fyrir öllu, svona nánast.

Annars held ég að samband mitt og klukkunnar eigi eftir að blessast. Hún er nefnilega svo elskuleg að draga inn andann áður en hún slær. Ég verð að játa að það gerir líf mitt töluvert auðveldara.

Einnig verð ég að deila því með ykkur að það var strákur hjá Jay Leno áðan sem spilaði afmælissönginn og crazy frog lagið með höndunum einum saman. Spes.

Er farin að horfa á Lost.
Þangað til næst...

"Þú ert á lífi?"

2006-01-22T13:40:00.000Z

Já, ég er á lífi. Ég get ennþá séð um fjögurra fjörugra barna heimili. Ég neita því samt ekki að það er erfitt að eiga 4 börn.

Pabbi fékk snemmbúna afmælisgjöf í gær. Trekkta veggklukku sem er afar falleg og minnir helst á húsgagn þar sem hún hangir á stofuveggnum. Ég á þó einhvern daginn eftir að fá hjartaáfall þar sem hún slær á hálftíma fresti og ég sýp hveljur og jesúa mig í hvert skipti. Ég tek ennþá viðbragð þegar síminn hringir þannig að ég efast um að ég eigi eftir að venjast klukkunni í bráð. Ég er samt búin að komast að því hvaðan ég hef þessa taugaveiklun en það er frá henni ömmu minni. Hún tekur líka viðbragð þegar síminn hringir.

Það er eitt próf eftir og er það sálfræði. Ég held að það hefði verið vel hægt að sleppa því að búa til þessa sálfræðibók. Á köflum er hún nefnilega með öllu óskiljanleg eða kannski er ég bara svona fattlaus. Ekki get ég lært í stofunni þar sem umrædd klukka truflar mína viðkvæmu einbeitingu. Svo er pabbi með hljómsveitaræfingu úti í skúr þannig að sveitaballalögin hljóma um húsið. Sem er svo sem ekkert slæmt í sjálfu sér. Ég stend mig þó alltaf að því að vera að syngja með. Þannig að ég sit hérna í myrkrinu í herberginu mínu og blogga í staðinn fyrir að læra.

En að einhverju skemmtilegu. Ég er að fara til Danmerkur í byrjun júni. Systir pabba verður nefnilega sextug og er því stórfjölskyldan að fara. Fyrst áttum við Baldur ekki að fá að fara með en þar sem ég er snillingur í að grenja mig inní Danmerkur ferðir urðum við fljótt hluti af planinu. Næst voru prófin nærri því búin að eyðileggja ferðina en henni var bara seinkað um tvo daga. Þannig að það er stanslaus gleði á þessum bæ.

Ég hef þetta ekki lengra. Pavlov og hundarnir hans bíða ólmir eftir mér. Ég var búin að lofa að gefa þeim eitthvað í gogginn. Með því skilyrði þó að hann myndi þrífa upp eftir þá. Þeir eru nefnilega bölvaðir sóðar.

Endum þetta á laginu sem ómar um húsið þessa stundina.

Yfir esjuna til tunglins trúðu mér ... reyndu aftur ég bæði sé og veit og skil

P.S. Ójá, þeir eru að spila bítlalag núna og mér heyrist ekki betur en að hann karlfaðir minn sé að syngja. Close your eyes and I'll kiss you, tomorrow I'll miss you...

Fagurt er um að líta

2006-01-19T15:55:00.000Z

Eftir rúman háftíma legg ég land undir fót og yfirgef þennan smábæ. Ég er þó ekki að fara langt. Einungis rétt út fyrir bæinn, tæplega 20 mín að keyra, að bæ sem nefnist Bægisá. Þar mun ég passa börnin mín litlu sem stækkuðu allt í einu á meðan fullorðna fólkið fer í öllru lengri ferð eða alla leið til höfuðborgarinnar. Þar mun ég athuga hvort eitthvað hafi gleymst í barnauppeldinu og læra í íslensku. Ég kem í bæinn í fyrramálið, fer í próf og svo aftur út eftir. Ég ætla samt að vona að ég verði ekki fyrir barðinu á árásagjörnum sængurverum eins og gerðist fyrir nokkrum árum.

Annars bið ég ykkur vel að lifa.

Kær kveðja,
Arnbjörg

P.S. Söngkennarinn minn segir að hormónar geti haft áhrif á kvenraddir og ég er ekki frá því að hann hafi rétt fyrir sér. Það er greinilega ekki nóg að vera með þrjár skiptingar á röddinni heldur þarf maður svo að þola svona bull einu sinni í mánuði. Frábært. Ekki samt láta þetta innskot eyðileggja hátíðleikann sem ríkti hér fyrir ofan.

Myndabloggið mikla

2006-01-18T15:18:00.000Z

"Ó MÆ GAD MAMMA, ÞETTA ER BRAD PITT" æpti ég upp yfir mig í fyrradag pökkuð inn í sæng og teppi þegar ég var að horfa á Friends á E4, 164. Það kom mér skemmtilega á óvart að sjá hann þarna. Svo horfði ég á fyrsta þáttinn af ANTM á LivingTv, 112. Það var líka skemmtilegt, serían lofar góðu.

En að einhverju sem er ekki alveg jafn skemmtilegt. Það er ennþá skíta kuldi hérna inni og ég er ekki alveg að fíla það. Ég geng um með teppi allan daginn og líður eins og ég sé komin ein 100 ár aftur í tímann og staðsetning mín sé Rússland. Hvað hitastig varðar það er að segja. Svo er líka skítkalt úti. Ég hélt í smástund að ég myndi verða að frostpinna áður en ég kæmist í Tónó. Ég meina í Skautahöllina.

Gamalt brauð sem að rifnar í hengla þegar maður smyr það er heldur ekkert sérstaklega skemmtilegt og ennþá leiðinlegra er að borða það.

Annars eiga Pink Floyd hug minn allan þessa dagana.

Þetta mun vera ég á mínum yngri árum. Umvafin blómum eins og vera ber og já, ég var einu sinni ljóshærð með krullur.

Ég hef ákveðið að vera ekkert að þreyta fólk með leiðinlegum prófabloggum um hvað það sé leiðinlegt að vera til og læra og hvað maður sé svo fallin í þessu og hinu. Þrátt fyrir það þá kallar íslenskubókin á mig og ég hef ákveðið að svara henni. Hún á það inni hjá mér kellan.

Þangað til næst...

Pink Floyd og graftabólur

2006-01-16T16:21:00.000Z

Þessi færsla er tileinkuð Pink Floyd. Ég komst nefnilega að því mér til mikillar gleði í gær að það eru til tvær plötur með Pink Floyd í plötusafninu hans pabba. Þannig að í gær var ég að hlusta á plötuna Wish you were here. Hún er góð, virkilega góð. Það er synd að þetta sé búið að vera til hérna inni í stofu í allan þennan tíma án þess að ég vissi af. Hin platan sem er til er The Wall og ég get ekki beðið eftir að hlusta á hana.

Ég fékk samt smá samviksubit þegar ég fékk söguprófið mitt í hendur og "ó shit"-hrollurinn fór um mig. Ég var samt fljót að hrista öll svoleiðis ónot af mér og fór að hugsa um hvað það væri gaman að komast heim og setja plötu á fóninn. Núna ómar Have a cigar í stofunni. Þvílík gleði.

Svona uppgötvanir gera mig samt dálítið dapra líka. Hvernig getur ein manneskja verið uppi á svona vitlausum tíma. Ég er svo á eftir minni samtíð að það er löngu hætt að vera fyndið.

En allavega... hér er smá saga handa ykkur til þess að lesa. Ég skrifaði hana ásamt Baldri bró eftir að ég var búin að kreista þessa þvílíkt stóru bólu sem hafði hreiðrað um sig á nefinu á honum. Ég þurfti þó ekki að nota títuprjón né önnur verkfæri í þetta skiptið. Það skal tekið fram að sagan er byggð á sönnum atburðum.

Einu sinni átti ég kött. Nei djók ég hef aldrei átt kött. Mamma vill það ekki hún segir bara KÖTT og sér rautt ef minnst er á kött... nei annars ég var að ljúga ég hef átt kött meira að segja tvo, önnur hét Branda og hin hét Hosa. Ég man eftir því þegar pabbi var að taka upp heimamyndböndin, þá tókum við kettina inn og gáfum þeim hangikets álegg eða sem sagt magga gaf þeim hangikets álegg. Einu sinni byrjaði branda að gjóta ofan á Baldri bróður sem lá nýfæddur, eða svo gott sem, sofandi úti í vagni. Mamma kom að þessu og brá heldur betur í brún. Branda hafði þá ákveðið að stofna svokalla kettlingaverksmiðju í vagninum með baldur sem yfirmann í starfsmanna aðhaldi. Því miður eyðilagði mamma alla hennar drauma um þessa verksmiðju. Hún eignaðist nú samt þessa kettlinga og Heiða frænka varð yfir ljósmóðir, ég mátti stundum hjálpa til. Hún skýrði einn kettlinginn Mola, því miður man ég ekki hvað hinir hétu. Annars sést það í heimamyndböndunum þegar hún kemur með mús út úr fjárhúsunum og étur hana. Talandi um að vera á réttum stað á réttum tíma og með réttu tækin, sem sagt pabbi. Hosa gerði aldrei neitt merkilegt. Hún gat ekki átt kettlinga en reyndi þó alltaf að stela þeim af Bröndu. Hún var ekki einu sinni öflug í músaveiðunum.

Ps. Núna er ég að hlusta á Wish you were here, sem er ótrúlega flott lag, en þá kemst ég ekki hjá því að hugsa... ætli við séum gullfiskar?

Sleepover

2006-01-14T09:00:00.000Z

Dóttir vinkonu mömmu er að gista hjá okkur. Ég er búin að horfa á tvær bíómyndir með henni og hef ekki skemmt mér svona vel síðan að ég uppgötvaði plússtöðvar (þær gerðu mér það kleypt að sofa fram að hádegi í jólafríinu en missa samt ekki af That 70's show). Fyrst horfðum við á Home alone 4 og síðan hvenær hafa home alone myndirnar klikkað spyr ég nú bara? Ætli það verði ekki einnig að teljast mikill plús að hafa einhvern við hliðina á sér sem lætur mann vita þegar eitthvað fyndið er í þann mund að fara að gerast. "Horfðu vel, það sem gerist næst er ekkert smá fyndið", "Næsta atriði er ógeðslega fyndið", "Þú átt sko eftir að hlægja eftir smástund" voru sem sagt setningar sem ég heyrði oft og brugðust aldrei.

Næsta mynd sem við horfðum á var Ice Princess. Hún var víst sérvalin handa mér þar sem ég er svona unglingsstelpa eins og stelpan í myndinni. Það er nefnilega eitt sem ég hef ekki sagt ykkur. Ég er í rauninni mikill stærðfræðingur og hef mikinn áhuga eðlisfræði. Einnig á ég eldgamla skauta inni í skáp sem ég tek fram þegar frystir og skauta á tjörninni sem er úti í garði. Ég ákvað sem sagt að sameina þessi áhugamál mín og allan þann tíma sem ég segist vera í Tónó er ég í rauninni niðri í skautahöll að gera eðlisfræðiverkefnið mitt. En ég gleymdi kannski að minnast á það að ég er að taka alla náttúrufræðibrautina eins og hún leggur sig í fjarnámi frá VMA. Mikið er ég fegin að þetta er komið á hreint, það er nefnilega erfiðara en að segja það að lifa tvöföldu lífi. Annars hitti stelpuskottið beint í mark þar sem ég hafði einkar gaman af þessari mynd.

Núna er hún inni í stofu með gamla sængurverið mitt með Mikka Mús, Andrési Önd og fleirum góðum á, að hlusta á ipodinn minn og horfa á Evu og Adam þættina mína. Já og ég er búin að nudda á henni lappirnar. Hún sagði að ég væri góð í því. Töfraráðið er að nota hnúana.

Ég ætla að vona að hún komi oftar að gista hjá okkur. Annars var hún einnig sérlegur aðstoðarmaður minn í kirkjunni í sumar og spjallaði við túristana af mikilli ákefð. Eitt sinn leit ég af henni í smá stund og þá var hún komin í hörkusamræður við breska heldri konu.

Ég ætti samt kannski að hugsa minn gang þegar 9 ára gömul stelpa hneykslast á mér fyrir að vera hrædd við Mr. Tumnus í Narníu.

Þangað til næst...

Leiðarljós í dag

2006-01-12T20:12:00.000Z

Cross Creak

Reva: (reið) Hvernig dirfistu að vera með öðrum kvenmönnum en mér?
Josh: (hneykslaður) Þú ert dauð?!
Reva móðgast og hverfur.
Josh: (æstur) Djöfull er þetta ljótur lampi. Best að henda þessu ógeði, losa sig við það fyrir fullt og allt.
Reva birtist aftur.
Reva: (örvæntingarfull) Ekki henda lampanum, þú veist ég elska þennan lampa.
Josh: Hvað hefuru á móti þessum konum?
Reva: Þær eru þér ekki samboðnar, þú ert of góður fyrir þær.
Josh: Þú ert bara afbrýðisöm.
Reva móðgast og hverfur aftur

Á snekkju Spauldinganna

Lucy: (hágrátandi og með miklum óhemjuskap) Brent nauðgaði mér, ég verð aldrei örugg aftur. Ég á aldrei eftir að jafna mig. Ekki horfa á mig Alan Michael.
Alan Michael: (samúðarfullur) Það skiptir mig engu máli hvað kom fyrir þig Lucy. Ég skal gæta þín.

Fyrir utan gistihúsið

Matt: Þú vilt ekki tala um framtíð okkar saman. Við hvað ertu hrædd?
Vanessa: (hálfgrátandi) Ég er hrædd við það að þú farir frá mér þegar ég verð orðin gömul og þú verður ennþá ungur.
Matt: Ég er líka hræddur við að missa þig.
Þau faðmast og kyssast innilegum kossi.

This has been Guiding Light.
Be sure to be with us tomorrow for another, full hour, of Guiding Light.

Afmæli, kuldi og ljóstillífun

2006-01-11T22:15:00.000Z

Amma mín á afmæli í dag og er hún orðin 84 ára gömul. Þess vegna var fjölskyldunni boðið í kvöldmat. Það er gaman að fara í mat til ömmu því að það er alltaf ís í eftirrétt og ég má borða eins mikið af honum og ég vil. Auðvitað varð ég að standa undir nafni sem ísisti fjölskyldunnar. Brátt þarf Þorsteinn frændi að fara að vara sig. Pabbi verður svo 50 í þarnæstu viku eða 24. janúar. Nóg er sem sagt af veislumat og öðru góðgæti þó að jólin séu búin.

Það er búið að vera ískalt hérna heima undanfarna daga eða síðan að það kólnaði í veðri. Þá er ekki bara mér kalt sem væri svo sem ekki frásögur færandi heldur allri fjölskyldunni. Ég kom með þá kenningu að við værum bara orðin svona kaldrifjuð. Mamma var ekki sammála, hún segir að gluggarnir í húsinu séu orðnir lélegir. Það er kannski rökréttara en mér fannst þó mín kenning flottari.

Ef ég skyldi nú taka upp á því að falla í náttúrufræði þá ætla ég ekki að taka það eins nærri mér og ég hefði gert. Ég veit allavega hvað ljóstillífun er. Annað heldur en hún móðir mín.

Ég horfði á kastljósið í gær. Er það málið að hætta að borða kjöt og fisk og fara að lifa á baunum og fræjum?

Þangað til næst...

Janis Joplin, kjöris og náttföt

2006-01-09T21:49:00.000Z

Eins og glöggir hafa kannski tekið eftir þá er þetta ekki ég þarna á myndinni. Þetta er Janis Joplin bara til þess að fyrirbyggja allan misskilning. Ég var að leika mér hérna í gær með liti og reyna að setja inn mynd. Sem tókst, gleðigleði. Er samt búin að vera að reyna núna að setja inn mynd af mér en tölvan er með einhvern móral og segir að hún sé of stór alveg sama hvað ég minnka hana. Það verður bara að hafa það. Þið sitjið uppi með Janis Joplin þangað til á morgun. Ekki að það sé slæmt, hún var hörkukvendi eins og allir vita auðvitað.

Það er gaman að fara út og kaupa sér ís í náttfötunum sínum. Það gerði ég í gærkvöldu ásamt Þóru, hún mætti í náttbuxum. Það að borða bragðaref frá videobarnum í náttfötunum sínum er himneskt. Mmmm, kjörís. Það er líka sérstaklega gaman að fara með Þóru í ísferðir. Hún á nefnilega erfitt með að torga ísnum sínum og þá fæ ég að draga hana að landi. Ég elska ís.

Það er samt ekki jafngaman að vera andvaka. Ég sofnaði ekki fyrr en upp undir morgun eða rúmlega hálf sex. Þar af leiðandi svaf ég líka heldur lengur og missti af fjóru fyrstu tímunum. Það leiðir líka til þess að ég er orðin frekar þreytt núna enda er ég líka búin að sitja yfir náttúrufræði- og þýskuglósum, sem er ekkert alltof skemmtilegt heldur. Kannski ég smeygi mér bara í náttfötin og horfi á lokaþáttinn af CSI.

Þangað til næst...

Fatahengi, Töfraflautan og Ófeigur Bárðason

2006-01-08T19:29:00.000Z

Í gær var ég fatahengisdama á nýársdansleik í Ketilhúsinu. Þegar gestirnir tóku að streyma vissum ég og sú sem var með mér ekki ennþá hvað við áttum nákvæmlega að gera. Sú sem átti að upplýsa okkur og koma með miðana sem við áttum að nota í fatahenginu mætti hálftíma eftir að húsið opnaðist. En þetta reddaðist eins og allt annað. Var svolítið panik í smástund en með mikilli skipulagningu, ústjónarsemi, kústskafti, málningarskafti og að ógleymdu límbandi sem hélt herlegheitunum saman var komið kerfi sem svínvirkaði. Já, ég gleymdi kannski að segja að fatahengin hófu að hrynja enda ekki gerð fyrir þunga allra þessara pelsa sem voru á svæðinu. það skýrir sem sagt tilkomu kústs- og málningarskaftanna í upptalningunni áðan.

Annars var þetta hin ágætasta skemmtun. Komu reyndar dauðar stundir þar sem ég var þarna frá því kl. 18 til 3:30. Ég smakkaði kengúrukjöt og dádýrakjöt. Kengúran var virkilega góð. Smakkaði einnig hörpuskel, hún er eins og fiskibolla á bragðið.

Prófin eru á næsta leiti eins og flest allir vita. Lítið hefur verið um lærdóm þessa helgina. Ætlaði að vera mjög dugleg í gær en litla krúttípúttið mitt kom í heimsókn og auðvitað þurfti að sinna honum. Dagurinn í dag hefur svo einkennst af náttfötum, það er gaman að eiga náttföt, ég hef nefnilega ekki átt náttföt síðan ég var lítil eða minni, aldrei hef ég nú lítil verið nema kannski þegar ég fæddist þá var ég einungis 49 cm að lengd. Ég var samt fljót að ná mér af þeim lítilheitum.

Þegar ég var búin að koma mér fyrir inni í herbergi með náttúrufræðibókina og glósur þá heyrði ég innan úr stofu upphafs tóna Töfraflautunnar eftir Mozart. Þegar ég fór og kannaði málið þá var víst stöð 157, Artsworld, einmitt að sýna umrædda óperu. Svona er nú gervihnattadiskurinn skemmtilegur. Auðvitað varð ég að horfa á þennan menningarviðburð og minnast gamalla tíma úr Ketilhúsinu fyrir um það bil ári síðan. Gaman var að sjá sítalandi hræðslupúkann Papageno, Tamino að farast úr prinsstælum, Næturdrottinguna reiðari en nokkru sinni fyrr og Monostatos svartari en nokkru sinn fyrr. Sarastro var bara bassi og Pamina ósköp sæt. Ég tók samt eftir því að brandararnir voru ekki eins fyndnir á þýsku og íslensku.

Gaman var að snjá Næturdrottninguna í frægu aríunni. Hún var nefnilega rosalega reið og söng af krafti nema á háutónunum. Þá komu rosalega veikir og sætir flaututónar út úr henni. Svo sveiflaði hún puttanum skemmtilega að Paminu. Ég dró þá ályktun að hún væri að leggja áherlslu á orð sín og skamma Paminu. Þetta leit samt frekar furðulega út þar sem hún var svo upptekin af því að ná tónunum að það var eins og hún gleymdi að leika á meðan. Þetta var spes. En hún var í flottum kjól.

Það er kveikt á sjónvarpinu og þar í Kastljósinu er Ófeigur, nei Ólafur,í viðtali. Ég veit ekki hvort það verði eitthvað meira úr lærdóm þessa helgina. Nei sko, núna eru þeir að sýna atriði úr spaugstofunni. Ófeigur Bárðason er klárlega maðurinn.

Þangað til næst...

P.S. Ég gleymdi að minnast á það að ég þurfti að vera í svörtum fötum í gær. Þannig að í hátt í 8 klst. var ég, Arnbjörg Jónsdóttir, klædd í svart frá toppi til táar. Það sem meira er að það var ekki eins óþægilegt og ég hélt það yrði.

Einu sinni er allt fyrst...

2006-01-07T21:29:00.000Z

Þetta mun vera bloggið mitt.